Książki - okręty myśli żeglujące po oceanach czasu i troskliwie niosące swój drogocenny ładunek z pokolenia w pokolenie - Francis Bacon
Blog > Komentarze do wpisu
Anna Karpińska - "Chorwacka przystań"

Chorwacka przystań

 

Zaczęłam czytać i skończyłam dopiero wtedy, gdy przebrzmiało ostatnie zdanie - nie mogłam odłożyć tej książki, na chwilę, na minutę. Nie, musiałam czytać, musiałam wiedzieć co będzie dalej, musiałam poznać zakończenie tej historii. Po prostu musiałam. Książka chwyta za serce i szarpie duszę, wzbudza emocje, które sięgają zenitu, ciekawość i niepokój jak to wszystko się potoczy. Bardzo interesującym zabiegiem jest wprowadzenie narracji dwutorowej, matki i córki, dzięki temu poznajemy bliżej obie kobiety. Ponadto w książce znajdziemy mnóstwo informacji turystycznych na temat Chorwacji - przepiękne i klimatyczne opisy miejsc, ludzi, zwyczajów, potraw. Dokładne i bardzo realistyczne opisy codziennego życia matki polki, o pracy, dzieciach, domu - taki kołowrotek zwyczajnych dni. Jedyny niedosyt jaki poczułam, to finał. W trakcie czytania miałam swoje wyobrażenia jak to się skończy, tymczasem autorka wybrała takie, a nie inne zakończenie, a ja poczułam się lekko zawiedziona. Chociaż z drugiej strony, wybór takiego zakończenia pozostawia uchyloną furtkę,  odrobinę miejsca dla fantazji i dopowiedzenia sobie innej wersji. Powieść czyta się dobrze, nawet bardzo dobrze, pełna jest niezwykłego klimatu, emocji i wzruszeń. Opowieść o szukaniu swojego szczęścia i własnego miejsca na ziemi.

 

Opis książki:

Romantyczna opowieść o niezrealizowanych planach, tęsknocie i o tym, że wieczna miłość istnieje naprawdę.

Anna, jako korespondentka ogólnopolskiej gazety, wyjeżdża do Chorwacji, by relacjonować wojnę bałkańską. Jest mężatką, ale nie potrafi okiełznać rodzącego się uczucia i zakochuje się w Blażu – chorwackim fotoreporterze wojennym. Czeka ją trudna decyzja. Postanawia porzucić Jerzego, ale po powrocie do Polski miłość do Blaża staje w szranki z oczekiwaniami rodziny, ze zwykłą codziennością i… pewną niespodziewaną nowiną. Anna podejmuje trudną decyzję o pozostaniu w Polsce. Dwadzieścia lat później jej córka Weronika stanie przed podobnym wyborem. Zrządzenie losu sprawi, że Anna jeszcze raz wybierze się do Chorwacji – do miejsca, z którym wiążą się najpiękniejsze wspomnienia z jej młodości…


Przeczytam tyle ile mam wzrostu grubość grzbietu 3,7 cm

Pod hasłem - Państwa/Miasta



czwartek, 27 czerwca 2013, selketowa

Polecane wpisy

Czytam fantastykę Polacy nie gęsi II